frank zegers foto

Aan het woord: Frank Z.

Het Huysmuseum biedt een podium aan kunstenaars. Zij zijn trendzetters en lopen vooruit op nieuwe ontwikkelingen. Vernieuwing is de mogelijkheid tot groeien en om te groeien moet je uitgedaagd worden. Dat is wat kunst doet.
Daarnaast veroorzaakt kunst verwarring, kijk eens door een andere bril. Word je weer bewust van de bijzonderheid van dingen. Niets is normaal, alles is anders dan verondersteld.
Voor de tweede expositie is het Huysmuseum trots dat fotograaf August Swietkowiak zijn medewerking heeft toegezegd. Hij werkt samen met een aantal deelnemers van GGz Breburg aan de nieuwe expositie voor het Huysmuseum. August heeft grote opdrachtgevers zoals Unilever, uitgeverij Zwijssen en andere bedrijven. Daarnaast werkt hij vaak samen met andere kunstenaars en artiesten. Hij maakt portretten, fotografeert landschappen en werkt in de studio om bijzondere voorstellingen te maken.

Een persoonlijk verhaal van een deelnemer die heeft meegewerkt aan het tweede Artist in Residence project van het Huysmuseum.

“Het idee moest later nog komen wat met de foto uit te beelden. Ik was op een andere dag in mijn eentje gaan fotograferen en wist niet helemaal wat de bedoeling was, wat het moest gaan worden. frank zegers foto
Bij de fotoclub Tilburg heb ik zelf deze foto gekozen om te gebruiken uit de reeks die ik gemaakt had; een herkenbaar beeld vanaf de straatkant.
Ik ben deze foto samen met Frank Macvile gaan bespreken en samen hebben we de aspecten van de foto naar voren gehaald. Uit eigen ervaring weet ik nog goed toen ik de eerste keer zelf bij de GGZ kwam voor behandeling en het de gedachte in me opriep “hier wil ik helemaal niet zijn, blijf liever op afstand”. Had al genoeg leed gezien van wat er zich binnen deze muren afspeelde. Toen kon ik het allemaal zelf nog aan, nu loop ik zelf al ruim drie jaar bij de GGZ en heb de nodige wisselwerkingen meegemaakt.
Ik heb ook begrip voor de mensen die het gebouw liever voorbij lopen; het is heus allemaal geen pretje. Toch vraagt menig persoon zich af wat er zich binnen afspeelt, of afgespeeld heeft. Ik kan je zeggen dat de lege ruimtes die ik daar aantrof niet prettig waren en veel vertelde over het verleden en de ernst van de cliënten die daar gewoond hebben ( behandeld zijn ).
In het boek blijf ik ook op gepaste afstand en bestudeer ik de geschiedenis van het gebouw met, zoals Miekie aangaf, de duisternis tussen mij en het gebouw ( veilige afstand ) en het licht uit het raam en de ballon die me uitnodigen om een kijkje binnen te nemen. Ik weet het nog niet zal eerst het boek eens verder uitlezen voor ik de uitnodiging aan ga ( of aan durf ) !
Groetjes


Geen reacties aanwezig

Toevoegen